Codzienna Aplikacja Miłosierdzia
PODZIEL SIĘ

Słowo na Wielki Post – 5. Niedziela Wielkieg...

Słowo na Wielki Post – 5. Niedziela Wielkiego Postu B – Ks. Marek Chrzanowski FDP

Dziś trzydzieste trzecie z rozważań ks. Marka Chrzanowskiego FDP do Ewangelii na kolejne dni Wielkiego Postu – 5. Niedziela Wielkiego Postu (Rok B), 21 marca 2021 r.

Zobacz wszystkie —> codzienne rozważania ks. Marka na Wielki Post


Czytanie z Ewangelii według Świętego Jana (J 12, 20-33)

“Wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon Bogu w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go, mówiąc: «Panie, chcemy ujrzeć Jezusa». Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi.

A Jezus dał im taką odpowiedź: «Nadeszła godzina, aby został otoczony chwałą Syn Człowieczy. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. Kto zaś chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec.

Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Ależ właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, wsław imię Twoje!»

Wtem rozległ się głos z nieba: «Już wsławiłem i jeszcze wsławię». Stojący tłum to usłyszał i mówił: «Zagrzmiało!» Inni mówili: «Anioł przemówił do Niego». Na to rzekł Jezus: «Głos ten rozległ się nie ze względu na Mnie, ale ze względu na was. Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie wyrzucony precz. A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie».

To mówił, oznaczając, jaką śmiercią miał umrzeć.”

Cytat za / czytania liturgiczne na dziś —> brewiarz.pl: Niedziela, 21 marca 2021 – Teksty liturgii Mszy św.


Rozważanie ks. Marka Chrzanowskiego FDP na 5. Niedzielę Wielkiego Postu B:

Chcę Ciebie ujrzeć i iść z Tobą do Jerozolimy. Iść z Tobą na Golgotę, pod Twój krzyż. Bo Ty już nie pamiętasz moich grzechów; zatopiłeś je w morzu Twojej życiodajnej Krwi. Chcę iść z Tobą do Jerozolimy i uczyć się posłuszeństwa, tak jak Ty uczyłeś się go na krzyżu. Chcę iść z Tobą, bo Ty dałeś mi łaskę zbawienia. Twój krzyż to moja nadzieja. Nadzieja na to, że przyniosę Tobie plon obfity, gdy przy krzyżu właśnie będę obumierał dla siebie, byś Ty mógł żyć we mnie; będę tracił życie, by zachować je na wieczne życie z Tobą. Chcę iść do Jerozolimy, bo przecież jestem Twoim sługą, a ten, kto służy, idzie za Panem.

Wzrok swojego serca kieruję na św. Jana Pawła II, który wyniszczał siebie w służbie Tobie i Kościołowi wspaniałomyślnie i z miłością bez granic. Dziś to on tłumaczy mi znaczenie Twoich słów: „«Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity» (J 12, 24). Słowa Chrystusa, które usłyszeliśmy przed chwilą, wprowadzają nas w samo serce sprawowanej przez nas Tajemnicy. W pewnym sensie zawierają w sobie całe wydarzenie paschalne: kierują naszą uwagę ku śmierci Odkupiciela na krzyżu w Wielki Piątek, a jednocześnie wskazują nam poranek wielkanocny. Do tej Tajemnicy odwołujemy się każdego dnia we Mszy św., kiedy po konsekracji chleba i wina wypowiadamy słowa: «Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale». «Ziarnem pszenicy», które «wpadło w ziemię», jest przede wszystkim Chrystus, który na Kalwarii umarł i został pochowany w ziemi, aby wszystkim dać życie. Ale ta tajemnica śmierci i życia urzeczywistnia się także w doczesnym doświadczeniu uczniów Chrystusa: także oni muszą zostać wrzuceni w ziemię i w niej umrzeć, jest to bowiem warunkiem wszelkiej prawdziwej płodności duchowej” [21].

Muszę więc umrzeć dla siebie, by prawdziwie żyć, dlatego proszę: „Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego Ducha Swego”. Stwórz we mnie serce, które będzie chciało tracić życie, by zyskiwać je na wieczność.


Rozważanie pochodzi z książki ks. Marka Chrzanowskiego FDP pt. “Kawa z niebem”

Zobacz relację z prezentacji “Kawy z niebem” —> Ks. Marek Chrzanowski FDP – Kawa z niebem czyli Twoją miłością oddycham…


Zobacz też:

Ks. Marek Chrzanowski FDP na Misericors.org

Strona internetowa ks. Marka

Profil ks. Marka na Facebooku

Życzę Wam błogosławionego dnia i noszę Was wszystkich w swojej modlitewej pamięci.🙏

Opublikowany przez Ks. Marek Chrzanowski – kapłan i poeta. Niedziela, 29 marca 2020


Dołącz do Get Mercy – dodawaj swoje intencje, wspieraj innych modlitwą i postem: