PODZIEL SIĘ

29 maja – Wspomnienie św. Urszuli Ledóchowsk...

29 maja – Wspomnienie św. Urszuli Ledóchowskiej

W dniu 29 maja Kościół katolicki w Polsce obchodzi liturgiczne wspomnienie obowiązkowe św. Urszuli Ledóchowskiej, dziewicy.

Św. Urszula, w świecie Julia Maria Ledóchowska, urodziła się w roku 1865 w gorliwej katolickiej rodzinie. W 21. roku życia wstąpiła do klasztoru Sióstr Urszulanek w Krakowie. W roku 1907 została skierowana do pracy nad młodzieżą w Rosji. W roku 1920 wróciła do Polski i założyła Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, które oddaje się głównie pracy wychowawczej. W całym życiu odznaczała się apostolską gorliwością i pogodą ducha. Zmarła w Rzymie 29 maja 1939 roku. W roku 1983 papież Jan Paweł II zaliczył ją w poczet błogosławionych, a w roku 2003 – w poczet świętych.

Czytaj więcej o św. Urszuli Ledóchowskiej —> na brewiarz.pl

Serwis internetowy —> Sióstr Urszulanek SJK

Wideo —> Misericordia TV: Skarby Kościoła 29 maja | św. Urszula Ledóchowska

Zobacz też —> Czytania liturgiczne z dnia 29 maja 2019 r.

29 maja ma szczególny charakter w Pniewach – jest to uroczystość św. Urszuli Ledóchowskiej, od 2016 roku patronki miasta – tu znajduje się dom macierzysty Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego i jej sanktuarium.

Podczas Eucharystii dziękczynnej za osobę i dzieło św. Urszuli Ledóchowskiej, sprawowanej w 77. rocznicę jej narodzin dla nieba, odczytano dekret Kongregacji Kultu Bożego i Sakramentów potwierdzający wybór świętej, którą „duchowieństwo i wierni miasta Pniewy otaczają szczególnym kultem”, na patronkę miasta, na co wcześniej „słusznie wyraził zgodę” metropolita poznański.

Jak potwierdził abp Gądecki, Pniewy mają pełen tytuł do tego, by otrzymać od Stolicy Apostolskiej ten patronat, matka Urszula była bowiem związana z tym miastem przez 19 lat i znacząco zasłużyła się dla jego społeczności, zwłaszcza w sferze społeczno-wychowawczej.

Czytaj więcej —> episkopat.pl: Pniewy: św. Urszula Ledóchowska patronką miasta

Sanktuarium św. Urszuli Ledóchowskiej znajduje się w Pniewach koło Poznania

– tutaj w 1920 roku matka Urszula po powrocie ze Skandynawii założyła pierwszą placówkę Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, stąd miejsce to jest domem macierzystym szarych urszulanek. Przeniesienie relikwii błogosławionej Urszuli z Rzymu do Pniew w 1989 roku (ciało, zachowane od zniszczenia, zostało umieszczone w specjalnym sarkofagu) oraz jej kanonizacja w Rzymie 18 maja 2003 przyczyniły się do rozszerzania się kultu Świętej i do powstania sanktuarium, które od 9 grudnia 2003 roku, dekretem Arcybiskupa Poznańskiego, ma status sanktuarium diecezjalnego.

Od roku 1987 trwa tutaj nieustanna nowenna za przyczyną św. Urszuli – w każdy czwartek o godz. 19.00 gromadzą się wierni w kaplicy, aby polecać swe intencje we Mszy św. wotywnej, podczas której wymieniane są prośby i podziękowania złożone osobiście, drogą listowną bądź internetową.

Sanktuarium jest miejscem kultu św. Urszuli, odwiedzanym przez licznych pielgrzymów z Polski i zagranicy. W Sanktuarium odbywają się rekolekcje i dni skupienia…

Czytaj więcej w serwisie internetowym —> Sanktuarium św. Urszuli Ledóchowskiej w Pniewach

W drugiej połowie maja 2019 roku wspominamy 30. rocznicę przywiezienia relikwii m. Urszuli Ledóchowskiej z Rzymu do Pniew. W uroczystej translacji zachowane od zniszczenia ciało bł. Urszuli Ledóchowskiej zostało przewiezione z kaplicy domu generalnego Zgromadzenia w Rzymie do kaplicy w domu macierzystym w Pniewach – w dniach od 12 do 28 maja 1989 roku.

Po drodze relikwie odwiedzały wszystkie ważne miejsca związane z życiem i działalnością m. Urszuli – Brescię w północnych Włoszech, Loosdorf, miejsce urodzenia w Austrii. Najdłużej trwała peregrynacja po Polsce. Przez kilkanaście dni relikwie peregrynowały wówczas z południa Polski – z Zakopanego przez Częstochowę, Łódź, Warszawę do Poznania, by w dniu 28 maja 1989 roku dotrzeć do Pniew, gdzie w dniu 30 maja 1989 zostały złożone do sarkofagu w bocznej kaplicy domu macierzystego Zgromadzenie Sióstr Urszulanek SJK. Tam odtąd czekają na odwiedzających je pielgrzymów z Polski i zagranicy.

Czytaj więcej / fotorelacja —> sanktuarium-pniewy.pl: 28 maja 1989 – Przywiezienie relikwii św. Urszuli do Pniew


Obejrzyj —> vod.tvp.pl: Marzyciele: Święta Uśmiechnięta

– pierwszy odcinek cyklu dokumentalnego Sylwestra Szefera i Piotra Legutki dla TVP Historia, realizowanego z okazji 100. rocznicy odzyskania niepodległości, który przybliża widzom postaci Polaków, którzy podjęli walkę o wolność ojczyzny. Kraków stał się dla czynu wyzwoleńczego wyjątkowym miejscem. W okresie rozbiorów i utraty polskiej państwowości był „stolicą myśli niepodległościowej”.

Urszula Ledóchowska (1865 – 1939) była córką rotmistrza huzarów austriackich i wnuczką generała – powstańca listopadowego. Jako siostra zakonna, urszulanka, prowadziła internat przy polskim gimnazjum w Petersburgu. Po wybuchu I wojny światowej wydalona z Rosji, wyjechała do Szwecji i Danii, gdzie opiekowała się sierotami po polskich emigrantach. Współpracowała także z założonym przez Henryka Sienkiewicza Komitetem Pomocy Ofiarom Wojny, starając się uwrażliwić Skandynawów na sprawę niepodległości Polski. W 1920 wróciła do niepodległej Polski i osiedliła się w Pniewach pod Poznaniem, gdzie z petersburskimi urszulankami założyła Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Tam kontynuowała pracę wychowawczą z dziećmi i młodzieżą, uruchomiła przedszkole, technikum, świetlicę i dom pielgrzyma. Była osobą pełną pogody ducha. Jak pisała, uśmiech rozprasza chmury nagromadzone w duszy. W okresie II Rzeczypospolitej została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Niepodległości i Złotym Krzyżem Zasługi.

Zdjęcia do odcinka nagrano we dworze Ledóchowskich w Lipnicy Dolnej (k. Bochni), w Krakowie na Starowiślnej (urszulanki) oraz w Pniewach.


Św. Jan Paweł II o św. Urszuli Ledóchowskiej – fragment homilii kanonizacyjnej

[W V Niedzielę Wielkanocną 18 maja 2003 r., w dniu swych 83. urodzin, Jan Paweł II sprawował na placu św. Piotra Eucharystię, podczas której zaliczył w poczet świętych: bł. Józefa Sebastiana Pelczara (1842-1924) i bł. Urszulę Ledóchowską (1865-1939) oraz dwie Włoszki bł. Marię De Mattias (1805-1866) i bł. Wirginię Centurione Bracelll (1587-1651).]

“Św. Urszula Ledóchowska przez całe swe życie wiernie i z miłością wpatrywała się w oblicze Chrystusa, swego Oblubieńca. W sposób szczególny jednoczyła się z Chrystusem konającym na Krzyżu. To zjednoczenie napełniało ją niezwykłą gorliwością w dziele głoszenia słowem i czynem Dobrej Nowiny o miłości Boga. Niosła ją przede wszystkim dzieciom i młodzieży, ale także osobom znajdującym się w potrzebie, ubogim, opuszczonym, samotnym. Do nich wszystkich mówiła językiem miłości popartej czynem. Z przesłaniem Bożej miłości przemierzyła Rosję, kraje skandynawskie, Francję i Włochy. Była w swoich czasach apostołką nowej ewangelizacji, dając swym życiem i działaniem dowód, że miłość ewangeliczna jest zawsze aktualna, twórcza i skuteczna.

I ona czerpała natchnienie i siły do wielkiego dzieła apostolstwa z umiłowania Eucharystii. Pisała: «Mam miłować bliźnich jak Jezus mnie umiłował. Bierzcie i jedzcie me siły, bo one są do waszej dyspozycji (…). Bierzcie i jedzcie moje zdolności, moją umiejętność (…), me serce — niech swą miłością rozgrzewa i rozjaśnia życie wasze (…). Bierzcie i jedzcie mój czas — niech on będzie do waszej dyspozycji. Jam wasza, jak Jezus jest mój». Czy w tych słowach nie brzmi echo oddania, z jakim Chrystus w Wieczerniku ofiarował samego siebie uczniom wszystkich czasów?

Zakładając Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, przekazała mu tego właśnie ducha. «Przenajświętszy Sakrament — pisała — to słońce życia naszego, to nasz skarb, nasze szczęście, nasze wszystko na ziemi. (…) Kochajcie Jezusa w tabernakulum! Tam niech serce wasze czuwa, choć ciało przy pracy, przy zajęciu. Tam Jezus, a Jezusa trzeba nam kochać tak gorąco, tak serdecznie. Jeśli nie umiemy kochać, to przynajmniej pragnijmy kochać — kochać coraz więcej».

W świetle tej eucharystycznej miłości św. Urszula w każdej okoliczności umiała dostrzec znak czasu, aby służyć Bogu i braciom. Ona wiedziała, że dla człowieka wierzącego każde, nawet najmniejsze wydarzenie staje się okazją do realizowania planów Bożych. To, co zwyczajne, czyniła nadzwyczajnym; codzienne zamieniała w ponadczasowe; to, co przyziemne, czyniła świętym.

Jeżeli dziś św. Urszula staje się przykładem świętości dla wszystkich wierzących, to dlatego, że jej charyzmat może być podjęty przez każdego, kto w imię miłości Chrystusa i Kościoła chce skutecznie dawać świadectwo Ewangelii we współczesnym świecie. Wszyscy możemy uczyć się od niej, jak z Chrystusem budować świat bardziej ludzki — świat, w którym coraz pełniej będą realizowane takie wartości, jak: sprawiedliwość, wolność, solidarność, pokój. Od niej możemy uczyć się, jak na co dzień realizować «nowe» przykazanie miłości.”

Za —> opoka.org.pl: Św. Jan Paweł II, Kto trwa w Chrystusie, przynosi owoc obfity
Msza św. kanonizacyjna na placu św. Piotra, 18 maja 2003 r.

Copyright © by L’Osservatore Romano (7-8/2003) and Polish Bishops Conference



Abp Stanisław Gądecki o św. Urszuli Ledóchowskiej:

“… Matka Urszula Ledóchowska była żarliwą katoliczką, a jednocześnie osobą odnoszącą się z największym szacunkiem do innych wyznań chrześcijańskich. Podobny rys umiłowania własnej tożsamości, z jednej strony, oraz otwarcia się na innych, z drugiej, dostrzec można także w jej odniesieniu zarówno do własnej Ojczyzny, jak i do innych narodów europejskich. W roku 1915, jako przedstawicielka Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce przemawiała płomiennie w Wyższej Szkole Katolickiej w Kopenhadze: „Polska — śmiem powiedzieć z dumą i radością — jest jedną z najwierniejszych cór Kościoła katolickiego. W naszym kraju miłość Ojczyzny i miłość Kościoła łączą się nawzajem — jedno jest siłą drugiego. Kochamy Ojczyznę, bo takie jest przykazanie Kościoła, kochamy Kościół, bo jest podwaliną i rękojmią życia narodowego. (…) Wiara katolicka jest najmocniejszym fundamentem Polski — potrzebujemy wiary, aby być i stawać się Polakami”. Tej miłości do Polski Matka Urszula pozostała wierna do końca swoich dni. Gdziekolwiek przebywała — czy to w Rosji, czy w krajach skandynawskich, czy, na koniec, we Włoszech — starała się dobrze zrozumieć miejscowe problemy i wychodzić im na przeciw. W każdym calu była jednocześnie Polką i Europejką.

Matka Urszula Ledóchowska ukochała Kościół katolicki ponad wszystko…”

Czytaj całość —> opoka.org.pl: Abp Stanisław Gądecki, Powołanie do świętości
List pasterski przed kanonizacją Urszuli Ledóchowskiej



Obejrzyj: Rozmowy niedokończone: Święta Urszula Ledóchowska – Matka Niepodległości Polski

Wideo —> Radio Maryja/TV Trwam: Rozmowy niedokończone: Święta Urszula Ledóchowska – Matka Niepodległości Polski


Modlitwa za konających

O najłaskawszy Jezu, Miłośniku dusz,
błagamy Cię przez konanie Serca Twego Przenajświętszego
i przez boleści Matki Twej Niepokalanej,
obmyj we krwi Twojej grzeszników całego świata,
którzy w tej chwili konają i tych, co dziś jeszcze umrzeć mają.
Serce Jezusa Konającego, zlituj się nad konającymi.

Modlitwa za konających, pochodząca z XIX wieku, ściśle się wiąże z charyzmatem Zgromadzenia Urszulanek Serca Jezusa Konającego, w którego centrum znajduje się tajemnica konania Chrystusa (…) Modlitwę za konających zalecała matka Urszula siostrom już w okresie skandynawskim.

Czytaj więcej —> sanktuarium-pniewy.pl: Modlitwa za konających