PODZIEL SIĘ

Słowo na Wielki Post – Czwartek 2. tygodnia ...

Słowo na Wielki Post – Czwartek 2. tygodnia Wielkiego Postu – Ks. Marek Chrzanowski FDP

Dziś szesnaste z rozważań ks. Marka Chrzanowskiego FDP do Ewangelii na kolejne dni Wielkiego Postu – Czwartek 2. tygodnia Wielkiego Postu, 12 marca 2020 r.

Zobacz wszystkie —> codzienne rozważania ks. Marka na Wielki Post


Czytanie z Ewangelii według Świętego Mateusza (Łk 16, 19-31)

“Jezus powiedział do faryzeuszów: «Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody.

Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.

Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.

Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób – niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”.

Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich ostrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”.

Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”».

Cytat za / czytania liturgiczne na dziś —> brewiarz.pl: Czwartek, 12 marca 2020 – Teksty liturgii Mszy św.

Rozważanie ks. Marka Chrzanowskiego FDP na Czwartek 2. tygodnia Wielkiego Postu

Panie, naucz mnie żyć dla innych. Obym nigdy nie mógł bawić się świetnie, gdy obok mnie cierpi brat. Chroń moje serce od nieczułości i egoizmu, który czyni mnie obojętnym. Niech płonie we mnie ogień dobroci Twojej. Niech będę zawsze chętny spieszyć do innych jak Maryja do Elżbiety, by pomagać każdemu, kto pomocy potrzebuje, okazywać zainteresowanie i dzielić się tym co mam. Nie chcę, by spotkał mnie los bogacza, który dopiero po śmierci zobaczył błąd swojego postępowania. „Naucz mnie, Panie, dawać, a nie liczyć; walczyć, a na rany nie zważać; pracować, a nie szukać spoczynku; ofiarować się, a nie szukać nagrody” (Św. Ignacy Loyola).

Spraw, bym służył Tobie i pełnił Twoją wolę. I obym nigdy nie zamknął serca mojego na głos proroków i na Twoje słowa, które przekazują mi prawdę, mówią, jak żyć, i pokazują drogę do Twojego królestwa. Niech nigdy żadna przepaść nie pojawi się w moim sercu, by mnie od Ciebie odgrodziła. Obym zawsze chciał przedzierać się przez grzech i docierać do zdroju Twojego Miłosierdzia, i z niego czerpać.


Rozważanie pochodzi z książki ks. Marka Chrzanowskiego FDP pt. “Kawa z niebem”

Zobacz relację z prezentacji “Kawy z niebem” —> Ks. Marek Chrzanowski FDP – Kawa z niebem czyli Twoją miłością oddycham…


Zobacz też:

Ks. Marek Chrzanowski FDP na Misericors.org

Strona internetowa ks. Marka

Profil ks. Marka na Facebooku

Opublikowany przez Ks. Marek Chrzanowski – kapłan i poeta. Piątek, 6 marca 2020