PODZIEL SIĘ

Dzień Dziecka Utraconego – 15 października 2...

Dzień Dziecka Utraconego – 15 października 2019

We wtorek 15 października 2019 r. obchodzony jest w Polsce kolejny Dzień Dziecka Utraconego. To moment pamięci o najmłodszych zmarłych, których bliscy nierzadko nie mieli szansy nawet poznać. To także okazja do zwrócenia uwagi na problemy, z jakimi borykają się rodzice przedwcześnie zmarłych dzieci.

Od 1988 na świecie i od 2004 roku w Polsce 15 października obchodzony jest Dzień Dziecka Utraconego. W Stanach Zjednoczonych, skąd wywodzi się idea tego dnia, nosi on nazwę Dnia Pamięci Dzieci Nienarodzonych i Zmarłych.

Obchody Dnia Dziecka Utraconego w Polsce —> Lista miejsc

Zobacz też —> stratadziecka.pl: Modlitwa dla osieroconych rodziców przez wstawiennictwo błogosławionej Doroty


Zapraszając do modlitwy za dzieci utracone i rodziców przeżywających żałobę po stracie dziecka, biskup radomski Henryk Tomasik napisał:

“Każdego roku obchodzimy Dzień Dziecka Utraconego. Przywołuje on pamięć wszystkich dzieci zmarłych na każdym etapie życia i z jakiegokolwiek powodu. Zwraca uwagę na rodziców, którzy przeżyli niewyobrażalną tragedię, jaką jest śmierć dziecka.

Pośród licznych zagrożeń cywilizacyjnych tj. aborcja, poronienie, martwy poród, czy śmierć dziecka po urodzeniu są dla rodziców jedną z największych tragedii. Według statystyk każdego roku w Polsce doświadczeniem straty dziecka dotkniętych jest blisko pięćdziesiąt tysięcy rodzin. W tej grupie ponad czterdzieści tysięcy matek przeżywa poronienie, dwa tysiące dzieci rodzi się martwych, zaś kolejne pięć tysięcy umiera jeszcze przed ukończeniem osiemnastego roku życia, z powodu chorób i wypadków.

Rodzicom przeżywającym utratę dziecka pragniemy nieść duchowe wsparcie, towarzysząc im w modlitewnym czuwaniu. Wasze dzieci są włączone do świętych dzieci Bożych i orędują za Wami w niebie….”

Czytaj całość —> diecezja.radom.pl: Dzień Dziecka Utraconego w Diecezji Radomskiej


Zobacz też —> poronienie.pl | dlaczego.org.pl | www.poronilam.pl


Czym jest Dzień Dziecka Utraconego?

Dlaczego 15 października? Bo tyle trwa ciąża począwszy od 1 stycznia. Dlaczego jest tak ważny? Bo nie ma chyba rodziny, w której nie zdarzyłoby się to nieszczęście, polegające na tym, że to rodzice odprowadzają swoje dzieci do bram wieczności a nie dzieci rodziców.

Świat staje do góry nogami i wszystko ulega przewartościowaniu.

„Czas leczy rany” … taki banał często powtarza się osobom, którym zmarło dziecko. Ma to być pocieszenie, a wychodzi zupełnie odwrotnie. Zamiast powtarzania słów, które nic nie wnoszą, lepsze jest milczenie, uścisk dłoni, przytulenie, ciepłe spojrzenie, współczujący uśmiech, a przede wszystkim modlitwa. Nie ma na to żadnej reguły, choć psychologia podaje ich mnóstwo. Wszystko jednak zależy od relacji osobowej z drugim człowiekiem i wyczucia, co najlepiej w danym momencie zrobić.

(…) Zamiast wszelkich nietrafionych pocieszeń, rodzice po stracie dziecka proszą o modlitwę, a Dzień Dziecka Utraconego jest między innymi po to, aby o tym przypomnieć naszym rodzinom, przyjaciołom, znajomym…

Czytaj całość —> dlaczego.org.pl: Czym jest Dzień Dziecka Utraconego?

Przy grobowcu rodzice modlą się przez cały rok. Przynoszą także znicze i zabawki – mówi Joanna Sadowska z Komitetu…

Opublikowany przez Tygodnik Katolicki Niedziela Poniedziałek, 14 października 2019

 

89 dzieci, które zmarły przed narodzeniem pochowano we wspólnym grobowcu na cmentarzu w Tarnowie Mościcach. Znajduje się tam Miejsce Pamięci Dzieci Utraconych. Pochówek dzieci martwo urodzonych, pozostawionych w tarnowskich szpitalach odbywa się raz w roku, w okolicach 15 października, kiedy to obchodzony jest Dzień Dziecka Utraconego.

Pochówek poprzedziła Msza św. w kościele w Tarnowie Mościcach w intencji rodziców, którzy stracili dziecko w wyniku choroby, poronienia, aborcji, porodu przedwczesnego lub w inny sposób doświadczyli śmierci dzieci.

Czytaj całość —> niedziela.pl: Tarnów: Dzieci, które zmarły przed narodzeniem spoczęły we wspólnym grobowcu


Stowarzyszenie Rodziców po Poronieniu walczy ze stereotypami dotyczącymi poronienia. Poprzez wykłady, prelekcje, materiały informacyjne i działalność konsultacyjną stara się dotrzeć do opinii publicznej z podstawowymi prawdami:

– że strata dziecka we wczesnej ciąży boli tak samo, jak strata dziecka donoszonego czy kilkulatka. Arogancją jest umniejszanie cierpienia matki po poronieniu: kobieta po poronieniu traci dziecko i traci wszystko, czym to dziecko mogło dla niej się stać. Czy można stracić więcej?

– że kobiecie roniącej i ojcu dziecka należy się szacunek i pomoc, o które wcale nie jest tak trudno: zachowanie intymnej atmosfery przy badaniu, niekładzenie kobiety po poronieniu w jednej sali z ciężarnymi pacjentkami podpiętymi do ktg i skazywanie jej na słuchanie bicia serduszek ich dzieci, podczas gdy serce jej dziecka właśnie bić przestało, wreszcie udzielanie wyczerpującej informacji medycznej o tym, co się stało i jakie może mieć skutki – to są procedury, o które aż wstyd walczyć, takie się wydają oczywiste i podstawowe,

– że decyzja o tym, czy matka może oglądać zmarłe dziecko, należy do matki, a nie do personelu medycznego, lekarzy lub położnych. Lekarze i położne powinni na tyle orientować się w procesach psychologicznych związanych z przeżywaniem żałoby, by chcieć i umieć delikatnie zachęcić kobietę do pożegnania się z dzieckiem, wiedząc, że pomoże jej to w dochodzeniu do siebie,

– że nieocenioną rolę w psychicznym zdrowieniu kobiety po poronieniu odgrywają pamiątki po dziecku, takie jak odcisk stópki czy rączki na kartce papieru – pomoc w wykonaniu takiej pamiątki to kolejny gest, który niewiele kosztuje, a wiele znaczy.

Czytaj całość —> poronienie.pl: Dzień Dziecka Utraconego – 15 października


Posłuchaj homilii wygłoszonej przez bpa Janusza Mastalskiego w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach podczas II Ogólnopolskiej Pielgrzymki Rodzin Dzieci Utraconych, która odbyła się 1 czerwca 2019 roku

Wideo —> Sanktuarium Bożego Miłosierdzia: Bp Janusz Mastalski – II Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych